เพื่อนเราเป็นเพื่อนแบบไหน ?

     เพื่อนกินหาง่าย เพื่อนตายหายาก ก่อนอื่นต้องขอบอกก่อนครับว่า เพื่อนใครคิดว่าไม่สำคัญ สังคมเราทุกวันนี้เราจะอยู่คนเดียวไม่ได้ เราต้องมีเพื่อนเพราะเพื่อนช่ช่วยเหลือเกื้อกูลเราได้หลายอย่าง 

     ช่วยอย่างไรได้บ้าง พวกเราก็คงรู้อยู่แล้ว เพราะฉะนั้นคนเราต้องมีเพื่อนหรืออย่างน้อยก็ต้องมีเพื่อนร่วมงานเพราะเราไม่สามารถทำงานให้ประสบผลสำเร็จลุล่วงไปด้วยดีได้ตามลำพัง หรือหากทำสำเร็จได้ก็จะเป็นไปได้อย่างยากลำบาก เช่นผมก็มีเพื่อนถึงไม่เยอะมากก็แต่พอสมควร

      ดังนั้นเราจึงมีความจำเป็นที่จะต้องมีเพื่อน  แล้วสำหรับเราชาวโรงงานและเพื่อนเราเป็นประเภทไหน ?  แต่ที่เอามาตั้งเป็นประเด็นในบทความนี้ก็เป็นเรื่องของเพื่อนเหมือนกัน แต่ hahaha แต่เป็นเพื่อนอีกแบบหนึ่งครับที่คิดว่าน่าจะเอามาแชร์ให้พวกเราสู่กันอ่านครับ 

     เพื่อนที่หลายๆคนอาจจะเคยมีแล้วและกำลังจะมีก้อยากให้โลกรุ้ไว้ว่าเพื่อนประเภทนี่มีอยู่จริง รู้ไว้ ไม่เสียหายครับ

ร้อยเรื่องราว

     เรื่องนี้เป็นเรื่องของผมกับเพื่อนรุ่นน้องคนหนึ่งชื่อไก่  ไอ้ไก่ ชื่อนี้ผมจำได้ดีมากเลยทีเดียวเพราะปัจจุบันผมก็ยังได้ยินข่าวมันบ้างเป็นครั้งคราว

     เรื่องมีอยู่ว่าตอนที่ผมทำงานเป็นหัวหน้างานฝ่ายผลิตทำงานอยู่ที่โรงงานแห่งหนึ่ง   ที่นั้นผมมีลูกน้องอยู่คนหนึ่งชื่อไก่  ไก่ทำงานเป็นพนักงานทั่วไป   ซึ่งไก่จะมีนิลัยเป็นคนง่ายๆซื่อๆจริงใจครับ ไม่ค่อยมีเรื่องมีราวกับใคร 

     แต่บางครั้งมีปัญหากับหัวหน้างานบ้างเป็นบางตอนเมาครั้ง ยกเว้นผม เพราะพี่ชายของไก่เป็นคนพาไก่มาฝากให้ทำงานกับผม   และยังมีนิสัยอย่างหนึ่งของไก่คือชอบเมาครับ

     ถ้าไม่เมาก็ทำงานดีมาก แต่ถ้าเมา ก็ชอบเผลอหลับในเวลางานและการทำงานไม่ค่อยปลอดภัย ทำให้หัวหน้างานไม่ชอบ ถามว่าผมชอบไหม ไม่ชอบครับ แต่สงสารครับ ไอ้ความสงสารนี่ล่ะเป็นเหตุ    

     พอผมย้ายที่ทำไปยังบริษัทใหม่แต่ยังพักอยู่ที่เดิม และผมก็ไม่ค่อยเจอหน้าไก่อีก  ผ่านมาประมาณปีกว่า ผมเจอไก่อีกครั้ง เพราะเขามาหาผมเอง และบอกผมว่าจะมาขออาศัยอยู่ด้วยสักพัก เพราะถูกไล่ออกจากงาน

      เพราะไปต่อยหัวหน้างานคนนึง ตอนนี้ตกงานอยู่ จะไปอยู่กับพี่ชายก็ไม่ถูกกับพี่สะใภ้  ด้วยความสงสารและตอนนั้นผมเช่าบ้านเป็นทาวน์โฮมอยู่ มีสองห้อง ซึ่งอีกห้องผมก็ว่างแค่ใช้เก็บของ  ก็เลยตกลงให้ไก่อยู่อีกห้อง

     ต้องขอบอกว่าไก่นี้ไม่มีเงินเลยจริงๆ เขามาหาผมด้วยมอเตอร์ไซด์กลางเก่ากลางใหม่คันหนึ่งพร้อมด้วยกระเป๋าผ้าใบหนึ่งและของจิปาถะลังนึง ผมต้องคอยเอาเงินให้อาทิตย์ละ 500 บาท เพราะในใจคิดว่าไม่นานก็ก็คงได้งานและย้ายออกไปเอง ช่วยเหลือกันได้ก็ช่วยไป

     (ต้องขอบอกครับว่าไก่ไม่ได้เอาไว้กินข้าวเลยครับ ไก่เอาไว้กินเบียร์ครับตอนนั้นเป็นยุคเบียร์ 3 ขวด 100  ซึ่งไก่จะกินข้าวตอนเย็นที่เดียวพร้อมผมครับคือผมต้องซื้อข้าวกลับมาฝากหลังเลิกงานทุกเย็น )

      ไก่ตกงานประมาณเกือบเดือน ก็ได้งานใหม่เป็นพนักงานฝ่ายผลิตที่โรงงานแห่งหนึ่ง เป็นโรงงานทำผลไม้กระป๋อง หลังได้งานประมาณ 1 เดือน ก็ย้ายออกไป เพราะได้ห้องใหม่ใกล้ที่ทำงานครับ    บอกจะได้ประหยัดค่าน้ำมันรถด้วย  

     และทุกสิ้นเดือนเขาจะกลับมาเลี้ยงเบียร์ผม ผมลืมบอกว่าที่พักของผม ด้านหน้าเป็นร้านค้าขายของครับ ซึ่งผมก็รู้จักกับเจ้าของร้านและคนละแวกนั้นเป็นอย่างดี   หลังจากที่ไก่ได้ทำงานที่ใหม่ได้เกือบ 4 เดือนก็ถูกให้ออกอีกครับ ก็เหมือนเดิมมาอาศัยอยู่กับผม

      และหลังจากนั้นประมาณ 2 สัปดาห์ ก็มีคนมาอาศัยด้วยอีกคน คนๆนั้นคือ เมียของไก่ครับ เจอกันที่โรงงานใหม่ ตอนแรกก็มาเช้าเย็นกลับ เพราะผมเลิกงานมาตอนเย็นน่าจะยังอายอยู่ 

      ต่อมาก็ขอผมอยู่ยาวบอกผมว่า  ลาออกงานไม่มีเงินค่าเช่าห้อง ผมก็อึ้งสิครับ  ตอนแรกผมก็ทำใจครับว่าจะทนได้เท่าที่ทนครับ 

     หลังจากนั้นก็มีพวกมายึดรถมอเตอร์ไซด์ของแฟนไก่ และบางครั้งก็มีวัยรุ่น มาถามหาไก่ เอาละสิ มันเกิดอะไรขึ้น และบ้างครั้งไก่ก็เอาพระเครื่ององค์งามทั้งนั้นครับ มาให้ผมดูบอกอยากได้เอาเลยพี่ เด็กมันเอามาแลกของ 

     เท่านั้นวินาทีนั้นเอง (ของอะไรผมไม่ถามแล้วครับ) ครับผมตัดสินใจว่าในเมื่อเขาไม่ไป ผมไปเอง ผมก็รีบให้เพื่อนที่ที่เคยทำงานด้วยกันรีบหาห้องให้ด่วนเลยครับ  ซึ่งที่ทำงานผมอยู่ต่างอำเภอครับ พอได้ผมรีบย้ายออกเลยครับ 
      ผ่านมาหลายปีแล้วผมทราบว่าไก่กลับไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัดแล้วครับ นานครั้งจะโทรมาคุยบ้างขอยืมเงินผมบ้าง ผมก็ให้บ้างไมให้บ้างตามกำลังครับ 

ความเห็นส่วนตัว

1. เพื่อนบางประเภทเราควรถอยห่างออกมาเพราะไม่อย่างนั้นปัญหาที่คาดไม่ถึงอาจตามมา

2.เพื่อนที่ดีควรช่วยเหลือเกื้อหนุนกันตามความรูความสามารถ เพื่อนแบบนี้ควรคบไว้ให้ยั่งยืน